Amy Elkins’in üretimi, fotoğrafın yalnızca bir kayıt aracı değil; tarih, bellek ve iktidar ilişkileriyle doğrudan temas eden maddesel bir alan olduğunu hatırlatan güçlü bir hat üzerinde ilerliyor. Sanatçının “A Place Where We Are in the Sun”ve “Lateral Ache” başlıklı serileri, aile arşivlerini fiziksel olarak dönüştürerek Güney Kaliforniya’da toprak, aidiyet ve akrabalık kavramlarını çok katmanlı bir okumaya açıyor.
Sekizinci kuşak bir Californio olarak, Yerli, Meksikalı ve Avrupalı kökleri aynı bedende taşıyan Elkins, çalışmalarını Los Angeles ve çevresindeki atalara ait topraklarda üretiyor. Otoyol kenarlarında, misyon alanlarında, kutsal mekânlarda, otoparklarda ve kurak tepelerde karşımıza çıkan bu manzaralar, yalnızca coğrafi değil; tarihsel ve duygusal yükler de taşıyor. Sanatçı, yeniden fotoğrafladığı ve fiziksel olarak müdahale ettiği aile fotoğrafları aracılığıyla, toprağın içine gömülü sömürgeci geçmişi ve bu geçmişle iç içe geçmiş aile hikâyelerini görünür kılıyor. Böylece atalar, bir zamanlar derin bir bağ kurdukları toprakla yeniden, fakat bu kez kırılgan ve sorgulayıcı bir düzlemde buluşuyor.
Bu araştırmanın doğal bir uzantısı olarak gelişen “Lateral Ache”, dokuma, kolaj ve malzeme müdahaleleriyle aile, toprak ve aidiyet ilişkilerini yeniden kuruyor. “Lateral” kavramı burada yalnızca yatay hareketi değil, baskı altındaki topluluklarda sistemlere yöneltilemeyen acının birbirine dönmesini ifade eden “lateral şiddet” fikrini de çağırıyor. Elkins, bu seride kuşaklar boyunca sessizce yankılanan, çoğu zaman dile gelmeyen bir kederle yüzleşiyor; bedensel ve maddesel müdahalelerle akrabaları yeniden toprağa, toprağı yeniden bedene bağlıyor.
Elkins’in yaratıcı sürecinde fotoğraf yüzeyi sabit bir geçmişi temsil etmez; aksine organik malzemelerin, ipliklerin ve dokuların imgeyi delip geçtiği canlı bir alana dönüşür. Bu müdahaleler, tarihsel ölçekleri sıkıştırarak makro düzeydeki sosyolojik ve çevresel dönüşümleri, son derece kişisel bir aile anlatısı üzerinden ele alır. Geçmiş ile şimdi arasındaki sınır çözülür; tarih donmuş bir kayıt olmaktan çıkarak bugünün maddesiyle birlikte yeniden şekillenir.
Berkeley ve Sacramento merkezli olarak çalışan Amy Elkins, fotoğraf ve yerleştirme alanlarında üreten; araştırmaya dayalı, seri mantığıyla ilerleyen bir pratiğe sahip. School of Visual Arts’ta fotoğraf eğitimi alan ve Stanford Üniversitesi’nde yüksek lisansını tamamlayan Elkins, on beş yılı aşkın süredir toplumsal cinsiyet, ırk, kimlik ve bunların hapishane, ordu, sömürgecilik gibi iktidar sistemleriyle ilişkisini araştırıyor. Son yıllarda ise bu politik çerçeveyi, kendi ailesinin Güney Kaliforniya’daki karmaşık tarihine doğru içe büküyor.
Ulusal ve uluslararası ölçekte pek çok önemli müze ve kurumda sergilenen, saygın yayınlarda yer alan Elkins, aynı zamanda ödüllü bir foto-kitap pratiğine sahip. Kadın fotoğrafçıların görünürlüğünü artırmayı amaçlayan Women in Photography (WIPNYC) platformunun da kurucularından olan sanatçı, üretimiyle olduğu kadar kurduğu dayanışma ağlarıyla da çağdaş fotoğraf alanında kalıcı bir iz bırakıyor.
Elkins’in işleri, fotoğraf editörlüğü açısından bakıldığında, biçimsel cesaret ile kavramsal derinliği dengeli biçimde bir araya getiriyor. Kişisel olanı politikle, arşivi bugünün maddesiyle, yarayı ise onarma ihtimaliyle yan yana getirerek izleyiciyi yalnızca bakmaya değil, düşünmeye ve hissetmeye de davet ediyor.
